Gestykulacja i wyraz twarzy (mimika) - to właśnie z mimiki twarzy bardzo łatwo jest nam odgadnąć rodzaj emocji. Z kolei gestykulacja podpowiada nam jak bardzo owe emocje są potęgowane, dlatego właśnie takie podstawowe zachowania jak uśmiech czy bardziej złożone jak wyraz zaniepokojenia, zaskoczenia są jednymi z najważniejszych nośników sygnałów o stanach emocjonalnych.

Kontakt wzrokowy - jest bardzo zbliżony do funkcji kontaktu fizycznego na odległość czyli uścisku dłoni. Kontakt wzrokowy powinien być czasowo wypośrodkowany tzn. nie za krótki aby nie okazać małego zainteresowania, ani za długi aby nie okazać zbytniej natarczywości. Taki właśnie wywarzony czasowo kontakt wzrokowy może stanowić preludium do kontaktu fizycznego (uścisk dłoni).

Dystans fizyczny – obrazuje poprzez pewne stery odległościowe to czego gołym okiem nie można dostrzec w zachowaniu rozmówcy. Ujawnia niewerbalny, a wręcz psychologiczny zarys stosunku emocjonalnego do danej osoby. Im mniejsza odległość między podmiotami, tym większy stopień „zaufania”. Oscylująca odległość pomiędzy podmiotami biznesowymi wynosi ok. 1.2 m. Należy jednak uważać, gdyż zbyt bliska odległość może ingerować w sferę intymną, czego rezultatem mogłoby być odstraszenie rozmówcy (natarczywość) z kolei zbyt duża natarczywość mogłaby sugerować brak zainteresowania, brak kontaktu.

Postawa ciała – poprzez postawę ciała rozmówcy możemy wstępnie zdefiniować jego nastawienia psychologicznego. Zazwyczaj sprawdza się to przy pierwszej konwersacji, kiedy to rozmówca przyjmuje odpowiednią postawę siedzącą obrazującą osobę spiętą lub też zrelaksowaną. Osoba o pozycji zamkniętej ze skrzyżowanymi nogami, przygarbiona, siedząca bokiem do swojego rozmówcy, sztywna od razu sprawia wrażenie osoby niepewnej, bez asekuracji, o nastawieniu obronnym. Z drugiej strony osoba zajmująca pozycję otwartą, która jest zrelaksowana, „na luzie” od razu wydaje się osobą pewną siebie i zabezpieczoną. Należy jednak uważać, gdyż okazywanie zbyt wyluzowanego podejścia może być odebrane jako zniewaga, brak zainteresowania.

Wygląd i ubiór – cenną uwagą dotyczącą komunikacji niewerbalnej jest nasz wygląd zewnętrzny, gdyż ubiór, kosmetyki, ozdoby, fryzura świadczą o tym gdzie pracujemy, jaką pełnimy funkcję, jakie mamy podejście do otaczających nas ludzi i pracy. Obrazuje również informacje o naszym statusie społecznym. Zatem dbajmy o nasz wizerunek, gdyż „jak nas widzą tak nas piszą”.

Intonacja głosu – artykulacja i barwa głosu są jednymi z najbardziej niedocenianych narzędzi nośników informacji. Czasami sposób artykulacji przerasta swoją formą treść wypowiedzi. Przykładowo wypowiedziana ciepłymi, spokojnymi słowami zazwyczaj nie przynosi pożądanego skutku.
Z drugiej strony kwestie wypowiedziane w sposób oziębły, surowy takie jak pożegnania, przywitania, podziękowania, gratulacje nie będą brzmiały wiarygodnie czy też przekonywująco.